запрапашчэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова запрапашчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	запрапашчэ́нне мн. запрапашчэ́нні
Родны каго? чаго?	запрапашчэ́ння мн. запрапашчэ́нняў
Давальны каму? чаму?	запрапашчэ́нню мн. запрапашчэ́нням
Вінавальны каго? што?	запрапашчэ́нне мн. запрапашчэ́нні
Творны кім? чым?	запрапашчэ́ннем мн. запрапашчэ́ннямі
Месны у кім? у чым?	запрапашчэ́нні мн. запрапашчэ́ннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Беларусы не мацюкаюцца — беларусы праклінаюць.

беларускія праклёны

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zaprapaščennie — беларуская лацінка

Слова запрапашчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: