Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

запруда, -ы, ДМ -дзе, жаночы род
1. Збудаванне для пад'ёму ўзроўню вады ў рацэ; плаціна, гаць. Не даязджаючы да рэчкі, усе пазлазілі з фурманкі, каб запыніцца на мастку, палюбавацца двухпавярховым млыном і струменем вады, якая падала ўніз з запруды на вышыні некалькіх сажняў. ← Якуб Колас. На канаве калгас пабудаваў запруду, пачысціў ад раскі дно, і цяпер у ёй вада, як крынічная. ← Раман Сабаленка.
2. Запруджанае месца. У замку трывога. Рэйтары ў запрудзе знайшлі цівуна, як выкошвалі зелле. ← Алесь Бажко.

❌

запруда

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова запруда
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	запру́да мн. запру́ды
Родны каго? чаго?	запру́ды мн. запру́д
Давальны каму? чаму?	запру́дзе мн. запру́дам
Вінавальны каго? што?	запру́ду мн. запру́ды
Творны кім? чым?	запру́дай, запру́даю мн. запру́дамі
Месны у кім? у чым?	запру́дзе мн. запру́дах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Дзе збяруцца, там смяюцца.
Дзе цесна, там пацешна.
Цяснота — не крывота.

Слова запруда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік запруда — у родным, давальным, творным і месным склоне

запруда

Навігатар

Мемчыкі