аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова спаруда
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
спару́да мн. спару́ды |
| Родны каго? чаго? |
спару́ды мн. спару́д |
| Давальны каму? чаму? |
спару́дзе мн. спару́дам |
| Вінавальны каго? што? |
спару́ду мн. спару́ды |
| Творны кім? чым? |
спару́дай, спару́даю мн. спару́дамі |
| Месны у кім? у чым? |
спару́дзе мн. спару́дах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Калі любіш — ажаніся, а не любіш — адкасніся.
адкаснуцца — адстаць, адчапіцца, адвязаццаЗамест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічsparuda — беларуская лацінка
Слова спаруда (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік спаруда — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове спарудка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› спарты́ўны (9)
(8) агларуда ‹
› спарты́ўны (9)
(6) мару́да ‹
› спартыя́т (8)
(6) мару́да ‹
› спару́джаны (10)
(5) гру́да ‹
› спару́джаны (10)
(7) запру́да ‹
› спару́дзіць (10)
(10) паўзапру́да ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.