аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
спару́дзіць — дзеяслоў спаруля́цыя — назоўнік
канцэпт

спарудка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова спарудка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
спару́дка

мн.  спару́дкі
Родны
каго? чаго?
спару́дкі

мн.  спару́дак
Давальны
каму? чаму?
спару́дцы

мн.  спару́дкам
Вінавальны
каго? што?
спару́дку

мн.  спару́дкі
Творны
кім? чым?
спару́дкай, спару́дкаю

мн.  спару́дкамі
Месны
у кім? у чым?
спару́дцы

мн.  спару́дках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Жураўлі прыляцелі, дзеўкі ашалелі.

зноў прыйшла вясна, а з ёю — і каханне
(сустракалі, гукалі вясну і ўсё такое...)

— Я вам кажу як псіхолаг: напішыце ліст чалавеку, які вас раз'юшвае, і спаліце яго...
— Ну добра. А з лістом што рабіць?


sparudka — беларуская лацінка

Слова спарудка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік спарудка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове спаруляцыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


спару́джаны (10)

(5) ду́дка

спару́джаны (10)

(6) жлу́дка

спару́дзіць (10)

(5) пу́дка

спаруля́цыя (10)

(6) гру́дка

спаршы́вець (10)

(10) белагру́дка

спа́рынг (7)

(8) нагру́дка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

як далікатна сказаць пра памылку