заруб

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова заруб
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зару́б мн. зару́бы
Родны каго? чаго?	зару́ба мн. зару́баў
Давальны каму? чаму?	зару́бу мн. зару́бам
Вінавальны каго? што?	зару́б мн. зару́бы
Творны кім? чым?	зару́бам мн. зару́бамі
Месны у кім? у чым?	зару́бе мн. зару́бах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку

Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zarub — беларуская лацінка

Слова заруб (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: