STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зарубіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зару́біна мн. зару́біны |
| Родны каго? чаго? |
зару́біны мн. зару́бін |
| Давальны каму? чаму? |
зару́біне мн. зару́бінам |
| Вінавальны каго? што? |
зару́біну мн. зару́біны |
| Творны кім? чым? |
зару́бінай, зару́бінаю мн. зару́бінамі |
| Месны у кім? у чым? |
зару́біне мн. зару́бінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).
Кахай таго, хто псуе тваю памаду, а не туш.
( ˘⌣˘)♡(˘⌣˘ )
zarubina — беларуская лацінка
Слова зарубіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зарубіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зарубка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зару́б (5)
(7) вярбі́на ‹
› зарубе́жнік (10)
(6) дубі́на ‹
› зарубе́жны (9)
(8) зазу́біна ‹
› зарубінецкі (11)
(9) падру́біна ‹
› зарубі́ць (8)
(7) лі́чбіна ‹
› зару́бка (7)
(9) заглы́біна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
