аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вярба́ — назоўнік вярбі́нка — назоўнік
канцэпт

вярбіна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова вярбіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вярбі́на

мн.  вярбі́ны
Родны
каго? чаго?		 вярбі́ны

мн.  вярбі́н
Давальны
каму? чаму?		 вярбі́не

мн.  вярбі́нам
Вінавальны
каго? што?		 вярбі́ну

мн.  вярбі́ны
Творны
кім? чым?		 вярбі́най, вярбі́наю

мн.  вярбі́намі
Месны
у кім? у чым?		 вярбі́не

мн.  вярбі́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

сядзець пад фартухом — у поўным падпарадкаванні, пад пятой


— Чаму ты спазніўся?
— Позна выйшаў з дому.
— А раней нельга было выйсці?
— Ужо позна было раней выходзіць.


viarbina — беларуская лацінка

Слова вярбіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вярбіна — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вярбінка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вяпро́вы (7)

(14) электратурбі́на ‹

› вяпру́к (6)

(19) гідраэлектратурбі́на ‹

› вярба́ (5)

(8) шчэ́рбіна ‹

› вярбі́нка (8)

(6) дубі́на ‹

› вярблю́д (7)

(8) зазу́біна ‹

› вярблю́давы (10)

(8) зару́біна ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выпрабаванні