аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
вярбі́нка — назоўнік вярблю́давы — прыметнік
канцэпт

вярблюд

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова вярблюд
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 вярблю́д

мн.  вярблю́ды
Родны
каго? чаго?		 вярблю́да

мн.  вярблю́даў
Давальны
каму? чаму?		 вярблю́ду

мн.  вярблю́дам
Вінавальны
каго? што?		 вярблю́да

мн.  вярблю́даў
Творны
кім? чым?		 вярблю́дам

мн.  вярблю́дамі
Месны
у кім? у чым?		 вярблю́дзе

мн.  вярблю́дах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Пакінь вешаць нос, не дзеля гэтага рос.


— Я знаю, что ты зоофил.
— Откуда?
— От верблюда.

— Я ведаю, што ты заафіл.
— Адкуль?
— Ад рагуль.

viarbliud — беларуская лацінка

Слова вярблюд (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік вярблюд — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове вярблюдавыя + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› вярба́ (5)

(8) ваўкалю́д ‹

› вярбі́на (7)

(9) страхалю́д ‹

› вярбі́нка (8)

(8) лізаблю́д ‹

› вярблю́давы (10)

(5) склю́д ‹

› вярблю́давыя (11)

(6) прэлю́д ‹

› вярблюдагадо́вец (15)

(7) туд-сю́д ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сабака-абасцака