STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вярбінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вярбі́нка мн. вярбі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
вярбі́нкі мн. вярбі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
вярбі́нцы мн. вярбі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
вярбі́нку мн. вярбі́нкі |
| Творны кім? чым? |
вярбі́нкай, вярбі́нкаю мн. вярбі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вярбі́нцы мн. вярбі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
гэтыя рэкламы накшталт «хочаш пачаць працаваць у айці?» — шчыра кажучы, я ўвогуле не хачу ПРАЦАВАЦЬ
viarbinka — беларуская лацінка
Слова вярбінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вярбінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вярблюд + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяпру́к (6)
(9) шчарбі́нка ‹
› вярба́ (5)
(8) журбі́нка ‹
› вярбі́на (7)
(8) турбі́нка ‹
› вярблю́д (7)
(7) бубі́нка ‹
› вярблю́давы (10)
(7) дубі́нка ‹
› вярблю́давыя (11)
(9) зазу́бінка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
