STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дубінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубі́нка мн. дубі́нкі |
| Родны каго? чаго? |
дубі́нкі мн. дубі́нак |
| Давальны каму? чаму? |
дубі́нцы мн. дубі́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
дубі́нку мн. дубі́нкі |
| Творны кім? чым? |
дубі́нкай, дубі́нкаю мн. дубі́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
дубі́нцы мн. дубі́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не ўсякая мука хлебам стане.
— Гэта твой былы хлопец?
— Ага.
— А што ў другім пакеце?
dubinka — беларуская лацінка
Слова дубінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубінка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубінушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубі́льшчык (10)
(8) турбі́нка ‹
› дубі́на (6)
(8) вярбі́нка ‹
› дубі́начка (9)
(7) бубі́нка ‹
› дубі́нушка (9)
(9) зазу́бінка ‹
› дубі́ца (6)
(7) кубі́нка ‹
› дубі́цца (7)
(7) чубі́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
