аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
дубі́начка — назоўнік дубі́нушка — назоўнік
канцэпт

дубінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дубінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дубі́нка

мн.  дубі́нкі
Родны
каго? чаго?
дубі́нкі

мн.  дубі́нак
Давальны
каму? чаму?
дубі́нцы

мн.  дубі́нкам
Вінавальны
каго? што?
дубі́нку

мн.  дубі́нкі
Творны
кім? чым?
дубі́нкай, дубі́нкаю

мн.  дубі́нкамі
Месны
у кім? у чым?
дубі́нцы

мн.  дубі́нках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Запомні: как раз — якраз.

Дзе ты тут прабел бачыш?

dubinka — беларуская лацінка

Слова дубінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дубінка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дубінушка + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дубі́льшчык (10)

(8) турбі́нка

дубі́на (6)

(8) вярбі́нка

дубі́начка (9)

(7) бубі́нка

дубі́нушка (9)

(9) зазу́бінка

дубі́ца (6)

(7) кубі́нка

дубі́цца (7)

(7) чубі́нка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

садзік