STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дубіна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубі́на мн. дубі́ны |
| Родны каго? чаго? |
дубі́ны мн. дубі́н |
| Давальны каму? чаму? |
дубі́не мн. дубі́нам |
| Вінавальны каго? што? |
дубі́ну мн. дубі́ны |
| Творны кім? чым? |
дубі́най, дубі́наю мн. дубі́намі |
| Месны у кім? у чым? |
дубі́не мн. дубі́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
на вуснах мёд, а ў (на) сэрцы лёд у каго — хто-н. знешне ветлівы, далікатны, а спадцішка прычыняе шкоду, непрыемнасці
— Як стаць лепшай версіяй сябе?
— З'есці смакатульку. Будзеш ты са смакатулькай.
dubina — беларуская лацінка
Слова дубіна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубіна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубіначка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубі́льны (8)
(19) гідраэлектратурбі́на ‹
› дубі́льня (8)
(8) шчэ́рбіна ‹
› дубі́льшчык (10)
(7) вярбі́на ‹
› дубі́начка (9)
(8) зазу́біна ‹
› дубі́нка (7)
(8) зару́біна ‹
› дубі́нушка (9)
(9) падру́біна ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
(с) доктар Камароўскі
для тых, хто хоча здаровае даўгалецце