мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дубі́нка — назоўнік дубі́ца — назоўнік
канцэпт

дубінушка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова дубінушка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 дубі́нушка

мн.  дубі́нушкі
Родны
каго? чаго?		 дубі́нушкі

мн.  дубі́нушак, дубі́нушкаў
Давальны
каму? чаму?		 дубі́нушцы

мн.  дубі́нушкам
Вінавальны
каго? што?		 дубі́нушку

мн.  дубі́нушкі
Творны
кім? чым?		 дубі́нушкай, дубі́нушкаю

мн.  дубі́нушкамі
Месны
у кім? у чым?		 дубі́нушцы

мн.  дубі́нушках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто працуе, таму і шанцуе.


Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.

антыпрышчэпнікі? антываксеры?

dubinuška — беларуская лацінка

Слова дубінушка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дубінушка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дубіца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› дубі́на (6)

(8) стану́шка ‹

› дубі́начка (9)

(6) гну́шка ‹

› дубі́нка (7)

(6) дну́шка ‹

› дубі́ца (6)

(8) свіну́шка ‹

› дубі́цца (7)

(8) гарну́шка ‹

› дубі́ць (6)

(8) парнушка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

брыдота