STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дубіца
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубі́ца мн. дубі́цы |
| Родны каго? чаго? |
дубі́цы мн. дубі́ц |
| Давальны каму? чаму? |
дубі́цы мн. дубі́цам |
| Вінавальны каго? што? |
дубі́цу мн. дубі́цы |
| Творны кім? чым? |
дубі́цай, дубі́цаю мн. дубі́цамі |
| Месны у кім? у чым? |
дубі́цы мн. дубі́цах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Я завяз паміж «трэба збіраць грошы» і «жывём адзін раз».
dubica — беларуская лацінка
Слова дубіца (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубіца — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дублёнка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубі́начка (9)
(9) па́сербіца ‹
› дубі́нка (7)
(6) гу́біца ‹
› дубі́нушка (9)
(9) трыгу́біца ‹
› дубі́цца (7)
(8) аблу́біца ‹
› дубі́ць (6)
(7) га́ўбіца ‹
› дубі́чыць (8)
(10) белары́біца ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
