аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дубільня
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
дубі́льня мн. дубі́льні |
| Родны каго? чаго? |
дубі́льні мн. дубі́лень, дубі́льняў |
| Давальны каму? чаму? |
дубі́льні мн. дубі́льням |
| Вінавальны каго? што? |
дубі́льню мн. дубі́льні |
| Творны кім? чым? |
дубі́льняй, дубі́льняю мн. дубі́льнямі |
| Месны у кім? у чым? |
дубі́льні мн. дубі́льнях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жыццё крынічыць.
— У цябе быў хто-небудзь да мяне?
— Сёння?
dubiĺnia — беларуская лацінка
Слова дубільня (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дубільня — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дубільшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дубі́льна-экстра́ктавы (20)
(8) ва́пельня ‹
› дубі́льнік (9)
(8) ві́сельня ‹
› дубі́льны (8)
(8) каце́льня ‹
› дубі́льшчык (10)
(8) даві́льня ‹
› дубі́на (6)
(9) плаві́льня ‹
› дубі́начка (9)
(8) магі́льня ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.