чубінка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова чубінка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	чубі́нка мн. чубі́нкі
Родны каго? чаго?	чубі́нкі мн. чубі́нак
Давальны каму? чаму?	чубі́нцы мн. чубі́нкам
Вінавальны каго? што?	чубі́нку мн. чубі́нкі
Творны кім? чым?	чубі́нкай, чубі́нкаю мн. чубі́нкамі
Месны у кім? у чым?	чубі́нцы мн. чубі́нках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Праўду бо кажуць: не гані каня дубцом, а гані аўсом.

У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.

čubinka — беларуская лацінка

Слова чубінка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: