STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
2-е спражэнне
праспрагаць дзеяслоў чубіць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| словаформы |
|
|---|---|
| Пачатковая форма |
чу́біць |
| Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць? |
я чу́блю мы чу́бім ты чу́біш вы чу́біце ён, яна, яно чу́біць яны чу́бяць |
| Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі? |
ж.
чу́біла
м. чу́біў н. чу́біла мн. чу́білі |
| Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце? |
ты чу́б вы чу́бце |
| Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы? |
чу́бячы |
скарбніца
Век звекаваць — не пальцам паківаць.
Жыццё пражыць — не песеньку спець.
Як кажа ў такіх выпадках мой псіхолаг:
Ды пайшлі яны ў сраку ўсе. Выблядкі клятыя.
čubić — беларуская лацінка
Слова чубіць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
дзе паставіць націск у слове чубнуць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чубе́йка (7)
(6) цу́біць ‹
› чубі́нка (7)
(8) нацу́біць ‹
› чу́біцца (7)
(8) вы́цубіць ‹
› чу́бка (5)
(8) начу́біць ‹
› чубну́ць (7)
(8) вы́чубіць ‹
› чубо́к (5)
(6) вы́біць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
