аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чубок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чубо́к мн. чубкі́ |
| Родны каго? чаго? |
чубка́ мн. чубко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
чубку́ мн. чубка́м |
| Вінавальны каго? што? |
чубо́к мн. чубкі́ |
| Творны кім? чым? |
чубко́м мн. чубка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
чубку́ мн. чубка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцаная шапка вушэй не грэе.
— Паехалі да мяне, кіно паглядзім.
— Добрая ідэя. У мяне якраз даўно кіно не было.
čubok — беларуская лацінка
Слова чубок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чубок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чубчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› чу́біць (6)
(5) лубо́к ‹
› чу́бка (5)
(7) галубо́к ‹
› чубну́ць (7)
(6) клубо́к ‹
› чу́бчык (6)
(7) дзяўбо́к ‹
› чувак (5)
(6) грыбо́к ‹
› чува́нне (7)
(6) хлябо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.