STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лубок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лубо́к мн. лубкі́ |
| Родны каго? чаго? |
лубка́ мн. лубко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
лубку́ мн. лубка́м |
| Вінавальны каго? што? |
лубо́к мн. лубкі́ |
| Творны кім? чым? |
лубко́м мн. лубка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
лубку́ мн. лубка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуйся вельмі: кроў папсуеш.
Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)Вы чамусьці пішаце жывём/пачнём праз е.
Штраф 100 талераў ад моўнай паліцыі.
lubok — беларуская лацінка
Слова лубок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лубок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лубрыкатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лубі́ніна (8)
(5) зубо́к ‹
› лу́бка (5)
(5) зубо́к ‹
› лубко́вы (7)
(7) назубо́к ‹
› лубо́чны (7)
(7) галубо́к ‹
› лубрыка́тар (10)
(6) клубо́к ‹
› лубя́начка (9)
(5) чубо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
