мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
лубі́ніна — назоўнік лубко́вы — прыметнік
канцэпт

лубка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова лубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
лу́бка

мн.  лу́бкі
Родны
каго? чаго?
лу́бкі

мн.  лу́бак
Давальны
каму? чаму?
лу́бцы

мн.  лу́бкам
Вінавальны
каго? што?
лу́бку

мн.  лу́бкі
Творны
кім? чым?
лу́бкай, лу́бкаю

мн.  лу́бкамі
Месны
у кім? у чым?
лу́бцы

мн.  лу́бках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

на Гарадзеншчыне казалі:
філюта ‘залішне свавольны, гарэзлівы, лоўкі, шустры’ (польск. filut ‘свавольнік, круцель, гарэза, прайдзісвет’)

«Аньця як філюта, скура на ёй гаворыць».

стратэгія выбару ўсяго:
паглядзець 37% варыянтаў, каб ацаніць агульную карціну, а потым выбраць першы варыянт, які найлепшы з усіх убачаных

шансы, што выбар акажацца файным — таксама 37%

lubka — беларуская лацінка

Слова лубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік лубка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове лубок + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


лу́бінавы (8)

(9) трохзу́бка

лубінасе́янне (12)

(8) трызу́бка

лубі́ніна (8)

(7) аску́бка

лубко́вы (7)

(7) галу́бка

лубо́к (5)

(8) апа́лубка

лубо́чны (7)

(10) распа́лубка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

выраз