STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова распалубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
распа́лубка мн. распа́лубкі |
| Родны каго? чаго? |
распа́лубкі мн. распа́лубак |
| Давальны каму? чаму? |
распа́лубцы мн. распа́лубкам |
| Вінавальны каго? што? |
распа́лубку мн. распа́лубкі |
| Творны кім? чым? |
распа́лубкай, распа́лубкаю мн. распа́лубкамі |
| Месны у кім? у чым? |
распа́лубцы мн. распа́лубках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
І пад белаю кашуляю бывае душа брудная.
відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора
не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць
raspalubka — беларуская лацінка
Слова распалубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік распалубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове распалубшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› распало́хаць (11)
(5) лу́бка ‹
› распалубіцца (12)
(7) галу́бка ‹
› распа́лубіць (11)
(8) апа́лубка ‹
› распа́лубшчык (12)
(8) падлу́бка ‹
› распа́лы (7)
(8) про́лубка ‹
› распалымне́лы (12)
(5) ру́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.