аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ру́бка мн. ру́бкі |
| Родны каго? чаго? |
ру́бкі мн. ру́бак |
| Давальны каму? чаму? |
ру́бцы мн. ру́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
ру́бку мн. ру́бкі |
| Творны кім? чым? |
ру́бкай, ру́бкаю мн. ру́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ру́бцы мн. ру́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Кожны па-свойму дурнее.
Калі не ведаеш, гарбата або чай — кажы гарбатачай.
rubka — беларуская лацінка
Слова рубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рублёўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рубі́навы (8)
(10) распа́лубка ‹
› рубі́навы (8)
(8) падлу́бка ‹
› рубі́ць (6)
(8) про́лубка ‹
› ру́блены (7)
(7) зару́бка ‹
› ру́блены (7)
(8) скару́бка ‹
› рублё́вы (7)
(7) пару́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.