STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова рублёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рублё́ўка мн. рублё́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
рублё́ўкі мн. рублё́вак |
| Давальны каму? чаму? |
рублё́ўцы мн. рублё́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
рублё́ўку мн. рублё́ўкі |
| Творны кім? чым? |
рублё́ўкай, рублё́ўкаю мн. рублё́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
рублё́ўцы мн. рублё́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
Бедная беларуская мова:
стары
старэча
старызна
старычына
старэнькі
старыкан
старпёр
rublioŭka — беларуская лацінка
Слова рублёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рублёўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рублік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ру́блены (7)
(9) адшалё́ўка ‹
› ру́блены (7)
(10) падшалё́ўка ‹
› рублё́вы (7)
(8) габлё́ўка ‹
› рублё́ўскі (9)
(11) старублё́ўка ‹
› ру́блік (6)
(16) трыццацірублё́ўка ‹
› рубраміко́з (10)
(12) пяцірублё́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
