старублёўка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова старублёўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	старублё́ўка мн. старублё́ўкі
Родны каго? чаго?	старублё́ўкі мн. старублё́вак
Давальны каму? чаму?	старублё́ўцы мн. старублё́ўкам
Вінавальны каго? што?	старублё́ўку мн. старублё́ўкі
Творны кім? чым?	старублё́ўкай, старублё́ўкаю мн. старублё́ўкамі
Месны у кім? у чым?	старублё́ўцы мн. старублё́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей сем разоў змарыцца, як адзін раз пасварыцца.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

starublioŭka — беларуская лацінка

Слова старублёўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: