аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова лубініна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лубі́ніна мн. лубі́ніны |
| Родны каго? чаго? |
лубі́ніны мн. лубі́нін |
| Давальны каму? чаму? |
лубі́ніне мн. лубі́нінам |
| Вінавальны каго? што? |
лубі́ніну мн. лубі́ніны |
| Творны кім? чым? |
лубі́нінай, лубі́нінаю мн. лубі́нінамі |
| Месны у кім? у чым? |
лубі́ніне мн. лубі́нінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Памалу едучы, далей будзеш.
ад таго месца, куды едзеш— Што п'е мадам?
— Звычайна мадам п'е мужчынскую кроў, але сёння будзе шампанскае…
lubinina — беларуская лацінка
Слова лубініна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лубініна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лубка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лу́бін (5)
(11) гатаві́зніна ‹
› лу́бінавы (8)
(8) хмы́зніна ‹
› лубінасе́янне (12)
(8) рабі́ніна ‹
› лу́бка (5)
(9) ажаві́ніна ‹
› лубко́вы (7)
(10) жураві́ніна ‹
› лубо́к (5)
(7) свіні́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.