лубковы

гэта

прыметнік
адносны

праскланяць слова лубковы
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік ж. — жаночы род м. — мужчынскі род н. — ніякі род множны лік
Назоўны хто? што?	ж. лубко́вая м. лубко́вы н. лубко́вае мн. лубко́выя
Родны каго? чаго?	ж. лубко́вай, лубко́вае м. лубко́вага н. лубко́вага мн. лубко́вых
Давальны каму? чаму?	ж. лубко́вай м. лубко́ваму н. лубко́ваму мн. лубко́вым
Вінавальны каго? што?	ж. лубко́вую м. лубко́вы (неадуш.), лубко́вага (адуш.) н. лубко́вае мн. лубко́выя (неадуш.), лубко́вых (адуш.)
Творны кім? чым?	ж. лубко́вай, лубко́ваю м. лубко́вым н. лубко́вым мн. лубко́вымі
Месны у кім? у чым?	ж. лубко́вай м. лубко́вым н. лубко́вым мн. лубко́вых

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У кальца няма канца.

гэта проста космас, а не выслоўе
ведаць бы яшчэ ягоны сэнс...

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць