STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова лубін
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
лу́бін мн. лу́біны |
| Родны каго? чаго? |
лу́біну мн. лу́бінаў |
| Давальны каму? чаму? |
лу́біну мн. лу́бінам |
| Вінавальны каго? што? |
лу́бін мн. лу́біны |
| Творны кім? чым? |
лу́бінам мн. лу́бінамі |
| Месны у кім? у чым? |
лу́біне мн. лу́бінах |
| Клічная форма | — мн. — |
— Тата, я атрымаў пасведчанне кіроўцы.
— Дык у цябе ж машыны няма.
— Дык у цябе ёсць.
— Дык я і без твайго пасведчання на ёй езджу.
lubin — беларуская лацінка
Слова лубін (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік лубін — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лубінасеянне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› лу́бачна-фалькло́рны (18)
(8) Старо́бін ‹
› лу́бачнасць (10)
(6) карбі́н ‹
› лу́бачны (7)
(6) Харбі́н ‹
› лу́бінавы (8)
(5) рубі́н ‹
› лубінасе́янне (12)
(9) білірубі́н ‹
› лубі́ніна (8)
(5) ры́бін ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
НАЙбліжэйшы!