заскобліванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова заскобліванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	заско́бліванне мн. заско́бліванні
Родны каго? чаго?	заско́блівання мн. заско́бліванняў
Давальны каму? чаму?	заско́бліванню мн. заско́бліванням
Вінавальны каго? што?	заско́бліванне мн. заско́бліванні
Творны кім? чым?	заско́бліваннем мн. заско́бліваннямі
Месны у кім? у чым?	заско́бліванні мн. заско́бліваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

zaskoblivannie — беларуская лацінка

Слова заскобліванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: