Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

засланка і заслонка, -і, ДМ -нцы; Родны склон мн. -нак; жаночы род
1. Прыстасаванне (звычайна бляшаны ліст з ручкай), якім засланяюць толку печы. Хацела [маці] засланіць печ і сагнулася, каб узяць з-пад прыпечка засланку. ← Платон Галавач. Сымон адчыніў засланку і зірнуў у печ. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
2. Прыстасаванне для закрывання якіх-н. адтулін. Адзін з асобаатрадчыкаў пазваніў, за кратамі адсунулася заслонка, нехта глянуў адтуль. ← Эдуард Самуйлёнак.

заслонка,
гл. засланка.

❌

заслонка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова заслонка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	засло́нка мн. засло́нкі
Родны каго? чаго?	засло́нкі мн. засло́нак
Давальны каму? чаму?	засло́нцы мн. засло́нкам
Вінавальны каго? што?	засло́нку мн. засло́нкі
Творны кім? чым?	засло́нкай, засло́нкаю мн. засло́нкамі
Месны у кім? у чым?	засло́нцы мн. засло́нках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.

Калі вам здаецца, што няма ніякай надзеі, проста ўспомніце амараў, якія былі ў акварыуме рэстарана Тытаніка.

Слова заслонка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік заслонка — у родным, давальным, творным і месным склоне

заслонка

Навігатар

Мемчыкі