Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

заслона, -ы, жаночы род
  1. Тое, што прыкрывае, засланяе сабой што-н. Дажджавая заслона схавала ўсе горы, толькі бліжэйшыя скалы невыразна чарнеюцца. ← Янка Маўр.
  2. Шырокае палотнішча (часта з дзвюх палавін), якое закрывае сцэну ад глядзельнай залы. На сцэне, за заслонай, ішла дзейсная падрыхтоўка да канцэрта. ← Аркадзь Чарнышэвіч.
  •••
  Агнявая заслона — паласа артылерыйскага або мінамётнага агню, якая служыць перашкодай для руху праціўніка.
  Дымавая заслона — штучна ўтвораныя воблакі дыму або туману як спосаб маскіроўкі.
  Прыўзняць заслону гл. прыўзняць.
  Упала (спала) заслона — стала зразумелым, вядомым тое, што было тайным, скрытым.

❌

заслона

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова заслона
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	засло́на мн. засло́ны
Родны каго? чаго?	засло́ны мн. засло́н
Давальны каму? чаму?	засло́не мн. засло́нам
Вінавальны каго? што?	засло́ну мн. засло́ны
Творны кім? чым?	засло́най, засло́наю мн. засло́намі
Месны у кім? у чым?	засло́не мн. засло́нах
Клічная форма	— мн. —

Слова заслона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік заслона — у родным, давальным, творным і месным склоне

заслона

Навігатар

Мемчыкі