аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова засмаржка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
за́смаржка мн. за́смаржкі |
| Родны каго? чаго? |
за́смаржкі мн. за́смаржак |
| Давальны каму? чаму? |
за́смаржцы мн. за́смаржкам |
| Вінавальны каго? што? |
за́смаржку мн. за́смаржкі |
| Творны кім? чым? |
за́смаржкай, за́смаржкаю мн. за́смаржкамі |
| Месны у кім? у чым? |
за́смаржцы мн. за́смаржках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Спачатку паўторым, а потым пагаворым!
Не пі без меры, каб трапіў у дзверы!
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
zasmaržka — беларуская лацінка
Слова засмаржка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік засмаржка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове засмейванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› засмалі́ць (9)
(8) старо́жка ‹
› засмалі́ць (9)
(8) сцяро́жка ‹
› засмаляне́ць (11)
(10) засцяро́жка ‹
› засмарка́ны (10)
(10) кансье́ржка ‹
› засмарка́ны (10)
(12) люксембу́ржка ‹
› засмарка́цца (11)
(5) ду́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.