аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова дужка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́жка мн. ду́жкі |
| Родны каго? чаго? |
ду́жкі мн. ду́жак |
| Давальны каму? чаму? |
ду́жцы мн. ду́жкам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́жку мн. ду́жкі |
| Творны кім? чым? |
ду́жкай, ду́жкаю мн. ду́жкамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́жцы мн. ду́жках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!
з літар беларус можна скласці лесаруб
цяпер жывіце з гэным фактам
dužka — беларуская лацінка
Слова дужка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дужка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дуйка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ду́жаць (6)
(9) за́смаржка ‹
› ду́жачка (7)
(10) кансье́ржка ‹
› ду́жачны (7)
(12) люксембу́ржка ‹
› дужма́ны (7)
(7) халу́жка ‹
› ду́жы (4)
(6) слу́жка ‹
› дужэ́зны (7)
(6) слу́жка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.