Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

служка, -і, ДМ -у, Творны склон -ам, мужчынскі род; ДМ -жцы, Творны склон -ай (-аю), жаночы род
1. мужчынскі род і жаночы род Работнік (работніца), слуга. Ішлі, нябожчыка хвалілі, Як чалавека й служку князя, Як і вядзецца ў такім разе. ← Якуб Колас. Хлопцы вы з вусамі, Гаспадарцы самі; Не шукайце служкі Папраўляць падушкі. ← Аляксей Пысін. Што цяпер рабіць са служкам? Дзе яго надзець? ← Аркадзь Чарнышэвіч. Хто ж суніме гора служкі, З кім жа ёй пагаварыць? ← Пятрусь Броўка.
2. мужчынскі род Слуга ў манастыры, царкве або пры архірэю. Манастырскі служка. Архірэйскі служка. Будучы строгім рэалістам, пісьменнік не адмаўляе станоўчых рыс, уласцівых і некаторым служкам царквы. ← Іван Навуменка. // Слуга ў сінагозе.

❌

служка

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова служка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	слу́жка мн. слу́жкі
Родны каго? чаго?	слу́жкі мн. слу́жак
Давальны каму? чаму?	слу́жку мн. слу́жкам
Вінавальны каго? што?	слу́жку мн. слу́жак
Творны кім? чым?	слу́жкам мн. слу́жкамі
Месны у кім? у чым?	слу́жку мн. слу́жках
Клічная форма	— мн. —

Каб атрымаць адказ, трэба задаць пытанне.
Каб атрымаць правільны адказ, трэба задаць правільнае пытанне.

Якое пытанне, такое і адпавяданне. (прыказка)

Слова служка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік служка — у родным, давальным, творным і месным склоне

служка

Навігатар

Мемчыкі