аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова захоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
захо́ўнасць мн. захо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
захо́ўнасці мн. захо́ўнасцяў, захо́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
захо́ўнасці мн. захо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
захо́ўнасць мн. захо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
захо́ўнасцю мн. захо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
захо́ўнасці мн. захо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Свой над вірам патрасе, але ў вір не панясе.
У зборніку беларускіх прыказак і прымавак ёсць прыказка з назоўнікам бусел: Дзе бусел вядзецца — там шчаслівае месца. Бусел, паводле даўніх народных вераванняў, лічыўся птушкай свяшчэннай. Той хаце, на якой або паблізу якой бусел ладзіць сваё гняздо, ён прыносіць шчасце.
zachoŭnasć — беларуская лацінка
Слова захоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік захоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове захоўнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› захо́ўвацца (10)
(15) малакашто́ўнасць ‹
› захо́ўваць (9)
(15) самакашто́ўнасць ‹
› захо́ўваючы (10)
(9) ахо́ўнасць ‹
› захо́ўнік (8)
(11) грахо́ўнасць ‹
› захо́ўны (7)
(14) безграхо́ўнасць ‹
› захо́чваць (9)
(13) павярхо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.