аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова безграхоўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
безграхо́ўнасць мн. безграхо́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
безграхо́ўнасці мн. безграхо́ўнасцяў, безграхо́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
безграхо́ўнасці мн. безграхо́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
безграхо́ўнасць мн. безграхо́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
безграхо́ўнасцю мн. безграхо́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
безграхо́ўнасці мн. безграхо́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Як дбаеш, так і маеш.
Дзе пасееш густа, там не будзе пуста.
— Ну навошта ты панакупляла столькі віна?! Я ж прасіла купіць адну пляшку!
— Галя, адной не было.
biezhrachoŭnasć — беларуская лацінка
Слова безграхоўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік безграхоўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове безграшовасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› безграні́чны (11)
(9) ахо́ўнасць ‹
› безграні́чча (11)
(10) захо́ўнасць ‹
› безграхо́ўна (11)
(11) грахо́ўнасць ‹
› безграхо́ўны (11)
(13) павярхо́ўнасць ‹
› безграшо́ва (10)
(10) духо́ўнасць ‹
› безграшо́васць (13)
(13) бездухо́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.