STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зашрубка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зашру́бка мн. зашру́бкі |
| Родны каго? чаго? |
зашру́бкі мн. зашру́бак |
| Давальны каму? чаму? |
зашру́бцы мн. зашру́бкам |
| Вінавальны каго? што? |
зашру́бку мн. зашру́бкі |
| Творны кім? чым? |
зашру́бкай, зашру́бкаю мн. зашру́бкамі |
| Месны у кім? у чым? |
зашру́бцы мн. зашру́бках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Думаю набыць вафельніцу, каб рабіць там дранікі з бульбы, якую пакрамсаў у блэндары. Муку я туды, вядома, крыху дадам.
з інтэрнэтаўzašrubka — беларуская лацінка
Слова зашрубка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зашрубка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зашрубоўванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зашрубава́ны (11)
(11) аўдыётрубка ‹
› зашрубава́цца (12)
(6) уру́бка ‹
› зашрубава́ць (11)
(6) шру́бка ‹
› зашрубо́ўванне (13)
(7) вы́рубка ‹
› зашрубо́ўвацца (13)
(8) прыру́бка ‹
› зашрубо́ўваць (12)
(5) чу́бка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
