STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зашрубоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зашрубо́ўванне мн. зашрубо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
зашрубо́ўвання мн. зашрубо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
зашрубо́ўванню мн. зашрубо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
зашрубо́ўванне мн. зашрубо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
зашрубо́ўваннем мн. зашрубо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
зашрубо́ўванні мн. зашрубо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Жыві так, каб і па смерці жыў.
— Скажыце, калі я пайду па гэтай вуліцы, там будзе вакзал?
— Ведаеце, ён там будзе, нават калі вы туды не пойдзеце.
zašruboŭvannie — беларуская лацінка
Слова зашрубоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зашрубоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зашрубоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зашрубава́цца (12)
(14) прыфарбо́ўванне ‹
› зашрубава́ць (11)
(13) завярбо́ўванне ‹
› зашру́бка (8)
(13) дашрубо́ўванне ‹
› зашрубо́ўвацца (13)
(13) нашрубо́ўванне ‹
› зашрубо́ўваць (12)
(15) перашрубо́ўванне ‹
› зашрубо́ўка (10)
(13) сашрубо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
