мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова заяўляльнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
заяўля́льнік мн. заяўля́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
заяўля́льніка мн. заяўля́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
заяўля́льніку мн. заяўля́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
заяўля́льніка мн. заяўля́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
заяўля́льнікам мн. заяўля́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
заяўля́льніку мн. заяўля́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
— Здароў, што робіш?
— Беляшы ем, матулька напякла.
— Ты ж сказаў, што не ясі пасля шасці.
— Ну вось гэты шосты. Пасля яго не буду.
zajaŭliaĺnik — беларуская лацінка
Слова заяўляльнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік заяўляльнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове заяўляльніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зая́ўкаць (8)
(13) усынаўля́льнік ‹
› зая́ўлены (8)
(13) адпраўля́льнік ‹
› зая́ўлены (8)
(13) састаўля́льнік ‹
› заяўля́льніца (12)
(12) праяўля́льнік ‹
› заяўля́льны (10)
(11) выяўля́льнік ‹
› заяўля́цца (9)
(13) разрыхля́льнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.