мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
усынаўле́нне — назоўнік усынаўля́льніца — назоўнік
канцэпт

усынаўляльнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова усынаўляльнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 усынаўля́льнік

мн.  усынаўля́льнікі
Родны
каго? чаго?		 усынаўля́льніка

мн.  усынаўля́льнікаў
Давальны
каму? чаму?		 усынаўля́льніку

мн.  усынаўля́льнікам
Вінавальны
каго? што?		 усынаўля́льніка

мн.  усынаўля́льнікаў
Творны
кім? чым?		 усынаўля́льнікам

мн.  усынаўля́льнікамі
Месны
у кім? у чым?		 усынаўля́льніку

мн.  усынаўля́льніках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


Беларуска-рускі слоўнік кажа, што фідбэк па-беларуску «адваротная сувязь».

сюрпрайз-сюрпрайз

usynaŭliaĺnik — беларуская лацінка

Слова усынаўляльнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік усынаўляльнік — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове усынаўляльніца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› усынавіцца (10)

(12) аднаўля́льнік ‹

› усынаві́ць (9)

(12) узнаўля́льнік ‹

› усынаўле́нне (11)

(12) узнаўля́льнік ‹

› усынаўля́льніца (14)

(13) адпраўля́льнік ‹

› усынаўля́ны (10)

(13) састаўля́льнік ‹

› усынаўля́цца (11)

(11) заяўля́льнік ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

кохве