аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова зваленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
звале́нне мн. звале́нні |
| Родны каго? чаго? |
звале́ння мн. звале́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
звале́нню мн. звале́нням |
| Вінавальны каго? што? |
звале́нне мн. звале́нні |
| Творны кім? чым? |
звале́ннем мн. звале́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
звале́нні мн. звале́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто сябе хваліць, няхай таго пярун спаліць.
Не хвалі сябе, няхай людзі пахваляць.
Чужая пахвала як гром грыміць, а самахвальства смярдзіць.
Я хацела б зноў стаць 17-гадовай. Каб прасраць сваё жыццё іначай. У мяне з'явіліся свежыя ідэі.
zvaliennie — беларуская лацінка
Слова зваленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зваленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове звалка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› звалачы́ (7)
(11) задавале́нне ‹
› звалачы́ся (9)
(10) здавале́нне ‹
› зва́лашыць (9)
(12) нездавале́нне ‹
› зва́лены (7)
(10) дазвале́нне ‹
› зва́лены (7)
(10) вызвале́нне ‹
› звалі́цца (8)
(14) самавызвале́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.