мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
дазбіра́ць — дзеяслоў дазваленчы — прыметнік
канцэпт

дазваленне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова дазваленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
дазвале́нне

мн.  дазвале́нні
Родны
каго? чаго?
дазвале́ння

мн.  дазвале́нняў
Давальны
каму? чаму?
дазвале́нню

мн.  дазвале́нням
Вінавальны
каго? што?
дазвале́нне

мн.  дазвале́нні
Творны
кім? чым?
дазвале́ннем

мн.  дазвале́ннямі
Месны
у кім? у чым?
дазвале́нні

мн.  дазвале́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

джгаць
1. Калоць, раніць джалам (пра насякомых); кусаць (пра змей). // Апякаць (пра крапіву, мароз).
2. Хутка ісці, бегчы; імчацца.


— А ты калі-небудзь баяўся мяне страціць?
— Адзін раз. Калі мы беглі да маршруткі, а грошы на праезд былі ў цябе.


dazvaliennie — беларуская лацінка

Слова дазваленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік дазваленне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове дазвол + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


дазаяўля́цца (11)

(10) здавале́нне

дазаяўля́ць (10)

(12) нездавале́нне

дазбіра́ць (9)

(8) звале́нне

дазваленчы (10)

(10) вызвале́нне

дазваля́льны (11)

(14) самавызвале́нне

дазваляны (9)

(11) прызвале́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

па-першае