STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прызваленне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прызвале́нне мн. прызвале́нні |
| Родны каго? чаго? |
прызвале́ння мн. прызвале́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прызвале́нню мн. прызвале́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прызвале́нне мн. прызвале́нні |
| Творны кім? чым? |
прызвале́ннем мн. прызвале́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прызвале́нні мн. прызвале́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
— Чаму вы ніколі не хварэеце?
— А я не нервуюся.
— І вы так многа працуеце, як вы расслабляецеся?
— А я не напружваюся.
pryzvaliennie — беларуская лацінка
Слова прызваленне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прызваленне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прызванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пры́зба (6)
(10) дазвале́нне ‹
› пры́збавы (8)
(10) вызвале́нне ‹
› пры́збенны (9)
(14) самавызвале́нне ‹
› прызваля́ць (10)
(8) хвале́нне ‹
› прызва́нне (9)
(12) самахвале́нне ‹
› прызва́ны (8)
(10) пахвале́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
