Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 званне, -я, ніякі род
  1. Афіцыйна прысвоенае найменне, якое вызначае кваліфікацыю ў галіне якой-н. дзейнасці або службовае становішча. Воінскае званне. Званне інжынера. Званне ўрача. Вучонае званне. ▪ Аксіння Хвядосаўна Снягір — удава, муж яе, былы раённы работнік, загінуў у канцы вайны ў званні маёра. ← Іван Шамякін. // Ганаровае найменне, якое прысвойваецца за якія-н. заслугі і з'яўляецца адным з відаў узнагароды. Званне Героя Сацыялістычнай Працы. Званне заслужанага настаўніка. // Найменне, якое ўказвае на прыналежнасць да якой-н. арганізацыі, групы і пад. Змагацца за званне брыгады камуністычнай працы.
  2. У дарэвалюцыйнай Расіі — саслоўная прыналежнасць, саслоўны стан. Мяшчанскае званне. Духоўнае званне. // устарэлае Тытул. Графскае званне.
  3. размоўнае слова Прозвішча, імя, мянушка. — Празвалі людзі Здрокам, і, напэўна, памрэш з гэтым казяўчыным званнем. ← Аркадзь Кандрусевіч.
  •••
  Адно званне — пра тое, што, захаваўшы сваё найменне, страціла асноўныя якасці, вартасці.
  Ані звання каго-чаго — зусім не існуе, і ў паміне няма. — Але наконт прыватнаўласніцкага перажытку я вам магу сказаць пэўна: у мяне яго няма ані звання. ← Яўген Васілёнак.