Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

званок, -нка, мужчынскі род
  1. Невялікі звон (у 1 знач.). [Старшыня] узяў .. званок і яшчэ раз пазваніў. ← Змітрок Бядуля. Ляціць тройка па дарозе, толькі пыл курыць ды званок пад дугою звініць. ← Алесь Якімовіч. // Усякае прыстасаванне для падачы гукавых сігналаў, падобных на гукі гэтага прадмета. Электрычны званок. ▪ За ракою бразгае спутаны конь бляшаным званком. ← Мікола Нікановіч.
  2. Гукавы сігнал, створаны такім звонам, прыстасаваннем. Першы школьны званок. Тэлефонны званок. ▪ Недзе далёка чулася дыханне вялікага горада: шум машын, званні трамваяў. ← Уладзімір Шыцік.
  3. размоўнае слова Тэлефонная размова (звычайна кароткая і дзелавая). Званок з міністэрства. ▪ — Пературбацыя гэта — знаеш? Сядзіш толькі на званках і на паперах. Тое давай, тое не давай. ← Іван Пташнікаў.
  4. размоўнае слова толькі мн. (званкі, -оў). Тое, што і званочак (у 2 знач.). У мурагу ірдзеюць рамонкі і званні. ← Еўдакія Лось.

❌

званок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова званок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	звано́к мн. званкі́
Родны каго? чаго?	званка́ мн. званко́ў
Давальны каму? чаму?	званку́ мн. званка́м
Вінавальны каго? што?	звано́к мн. званкі́
Творны кім? чым?	званко́м мн. званка́мі
Месны у кім? у чым?	званку́ мн. званка́х
Клічная форма	— мн. —

Слова званок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік званок — у родным, давальным, творным і месным склоне

званок

Навігатар

Мемчыкі