STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова зверына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
зверына́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
зверыны́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
зверыне́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
зверыну́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
зверыно́й, зверыно́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
зверыне́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як жаба цыцкі дасць
(‘нічога няма’, рус. хоть шаром покати)
Псіхушку захапілі пацыенты. Яны запатрабавалі два мільёны верталётаў і адзін долар.
zvieryna — беларуская лацінка
Слова зверына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік зверына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове зверыяда + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› зве́ршаны (8)
(6) адры́на ‹
› зве́ршчык (8)
(8) наздры́на ‹
› зве́ршчыца (9)
(6) ае́рына ‹
› зве́рыцца (8)
(8) дзверына́ ‹
› зве́рыць (7)
(8) балеры́на ‹
› зверыя́да (8)
(14) пры́ма-балеры́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).