незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
зве́ршчыца — назоўнік зве́рыцца — дзеяслоў
канцэпт

зверына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова зверына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
зверына́

мн. 
Родны
каго? чаго?
зверыны́

мн. 
Давальны
каму? чаму?
зверыне́

мн. 
Вінавальны
каго? што?
зверыну́

мн. 
Творны
кім? чым?
зверыно́й, зверыно́ю

мн. 
Месны
у кім? у чым?
зверыне́

мн. 
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

І ў старой печы агонь добра гарыць.
Стары вол ніколі баразну не скрывіць (не сапсуе).
Дзе старыя кусты, той двор не пусты.


— А што вы прымаеце ад бяссоння?
— Шклянка віна кожныя дзве гадзіны.
— І пасля гэтага засынаеце?
— Не, проста калі не спіш, так весялей…


zvieryna — беларуская лацінка

Слова зверына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік зверына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове зверыяда + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


зве́ршаны (8)

(6) адры́на

зве́ршчык (8)

(8) наздры́на

зве́ршчыца (9)

(6) ае́рына

зве́рыцца (8)

(8) дзверына́

зве́рыць (7)

(8) балеры́на

зверыя́да (8)

(14) пры́ма-балеры́на


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

га