аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова адур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
аду́р мн. аду́ры |
| Родны каго? чаго? |
аду́ру мн. аду́раў |
| Давальны каму? чаму? |
аду́ру мн. аду́рам |
| Вінавальны каго? што? |
аду́р мн. аду́ры |
| Творны кім? чым? |
аду́рам мн. аду́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
аду́ры мн. аду́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.
мованацыкі: з філіжанкі!adur — беларуская лацінка
Слова адур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік адур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове адурванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› адумы́сна (8)
(5) аўгу́р ‹
› адумы́сны (8)
(9) кізельгу́р ‹
› адумы́сны (8)
(3) ду́р ‹
› аду́раны (7)
(7) бабаду́р ‹
› аду́раны (7)
(8) трубаду́р ‹
› аду́рванне (9)
(7) самаду́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.