адур

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова адур
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	аду́р мн. аду́ры
Родны каго? чаго?	аду́ру мн. аду́раў
Давальны каму? чаму?	аду́ру мн. аду́рам
Вінавальны каго? што?	аду́р мн. аду́ры
Творны кім? чым?	аду́рам мн. аду́рамі
Месны у кім? у чым?	аду́ры мн. аду́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

Ну не могуць беларусы, каб нешта называлася адным словам. На кожны від вадкасці трэба па некалькі слоў: пасудзіна для вады (шклянка-конаўка-кварта-карэц), для віна (келіх-чара), для піва (куфель-кухаль), для гарэлкі (чарка-стопка-кілішак). І толькі каву ды гарбату п'юць з кубка.

мованацыкі: з філіжанкі!

adur — беларуская лацінка

Слова адур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: