STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова дур
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ду́р мн. ду́ры |
| Родны каго? чаго? |
ду́ру мн. ду́раў |
| Давальны каму? чаму? |
ду́ру мн. ду́рам |
| Вінавальны каго? што? |
ду́р мн. ду́ры |
| Творны кім? чым? |
ду́рам мн. ду́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
ду́ры мн. ду́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выхваляўся пустак, ды не зрабіў ніяк.
Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.
© Чэрчыльdur — беларуская лацінка
Слова дур (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік дур — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове дураванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› дупля́сты (8)
(5) уйгу́р ‹
› дупялі́ны (8)
(5) аўгу́р ‹
› дупялі́ны (8)
(9) кізельгу́р ‹
› дурава́нне (9)
(4) аду́р ‹
› дурава́ты (8)
(7) бабаду́р ‹
› дурава́ць (8)
(8) трубаду́р ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
