дураваць

гэта

— блазнаваць, сваволіць, дураваць

дзеяслоў
незакончанае трыванне
непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў дураваць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	дурава́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я дуру́ю мы дуру́ем ты дуру́еш вы дуру́еце ён, яна, яно дуру́е яны дуру́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. дурава́ла м. дурава́ў н. дурава́ла мн. дурава́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты дуру́й вы дуру́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	дуру́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Нап'ецца, дык з царамі б'ецца (а як праспіцца, дык і курыцы баіцца).
Для п'янай галавы ўсюды роўна, а для ног — адны ямы.

а ўжо ёсць тві-ак, які кожны дзень публікуе праклёны?
каб зранку выпіць кавы, прачытаць «а каб табе так у горле сохла, як ты мне грошай шкадуеш» і паехаць на працу на сустрэчу з кіраўніцтвам

duravać — беларуская лацінка

Слова дураваць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: