адурманенасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова адурманенасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	адурма́ненасць мн. адурма́ненасці
Родны каго? чаго?	адурма́ненасці мн. адурма́ненасцяў, адурма́ненасцей
Давальны каму? чаму?	адурма́ненасці мн. адурма́ненасцям
Вінавальны каго? што?	адурма́ненасць мн. адурма́ненасці
Творны кім? чым?	адурма́ненасцю мн. адурма́ненасцямі
Месны у кім? у чым?	адурма́ненасці мн. адурма́ненасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

— Можа на чай запросіце?
— У мяне лічыльнікі на ваду.
— Што, аж настолькі не падабаюся?

adurmanienasć — беларуская лацінка

Слова адурманенасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: