апастыленасць

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне

праскланяць слова апастыленасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	апасты́ленасць мн. апасты́ленасці
Родны каго? чаго?	апасты́ленасці мн. апасты́ленасцяў, апасты́ленасцей
Давальны каму? чаму?	апасты́ленасці мн. апасты́ленасцям
Вінавальны каго? што?	апасты́ленасць мн. апасты́ленасці
Творны кім? чым?	апасты́ленасцю мн. апасты́ленасцямі
Месны у кім? у чым?	апасты́ленасці мн. апасты́ленасцях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

усхадзіўся (раздурэўся) як свіння на дождж

залішне, празмерна (разгуляцца, разысціся, развесяліцца і да т. п.), звычайна ў дачыненні да дзяцей

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

apastylienasć — беларуская лацінка

Слова апастыленасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: