Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

злодзей, -я; мн. зладзеі (з лічэбнік 2, 3, 4 злодзеі), зладзеяў; мужчынскі род
  1. Той, хто крадзе, робіць кражу. Злавіць злодзея. Пільнаваць злодзея. ▪ Як яму кепска ні жылося, а ён ніколі ў жыцці не быў злодзеем. ← Змітрок Бядуля.
  2. Ужываецца як лаянкавае слова. — Ты што ж гэта, злодзей ты, зневажаеш старэйшых, — ціха з прыціскам і крыху нараспеў прыгаварвае Цімохаў бацька і круціць сына за вуха. ← Якуб Колас.
  •••
  Кішэнны злодзей — той, хто крадзе з кішэняў.
  На злодзеі шапка гарыць гл. шапка.

❌

злодзей

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова злодзей
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	зло́дзей мн. (2, 3, 4) зло́дзеі, зладзе́і
Родны каго? чаго?	зло́дзея мн. зладзе́яў
Давальны каму? чаму?	зло́дзею мн. зладзе́ям
Вінавальны каго? што?	зло́дзея мн. зладзе́яў
Творны кім? чым?	зло́дзеем мн. зладзе́ямі
Месны у кім? у чым?	зло́дзею мн. зладзе́ях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

дадай у свой лексікон і працоўны чат:
даўбешка — пра тупога, някемлівага чалавека
доўбня / даўбня — пра няцямкага, дурнога чалавека
тупы як абух — някемлівы, неразумны

вандроўка па сінонімах

Слова злодзей (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік злодзей — у родным, давальным, творным і месным склоне

злодзей

Навігатар

Мемчыкі